Kędzierzawość liści brzoskwini

Najczęściej występującą i zarazem najgroźniejszą chorobą brzoskwiń i nektaryn jest choroba o nazwie kędzierzawość liści brzoskwini. Występuje corocznie, jednak w różnym nasileniu. Aby jej skutecznie przeciwdziałać powinniśmy poznać biologię patogenu. Dzięki temu możemy w prosty sposób nie dopuścić do jej rozwoju.

Kędzierzawość liści brzoskwini powoduje ograniczenie plonowania drzew, wzrost wrażliwości na przemarzanie oraz zahamowanie ich wzrostu. Prowadzi również do przedwczesnej, masowej utraty liści i znacznie osłabia drzewa, w związku z czym są one bardziej podatne na inne choroby. W okresach dużego nasilenia objawów dochodzi do porażenia pędów, nabrzmiewania kory, a także do zainfekowania kwiatów, które zamierają i opadają. Oznaki choroby na owocach występują rzadko, jednak mogą być zauważone w postaci przebarwień skórki o kolorze zbliżonym do barwy zainfekowanych liści.

1. Kędzierzawość liści brzoskwini – objawy

Grzyb wywołujący chorobę poraża zwłaszcza liście, ale zasiedlone przez patogen są również pędy, kwiaty, a niekiedy także owoce. Szczególnie charakterystyczne są zgrubiałe, zniekształcone i skręcone najmłodsze, dopiero rozwijające się liście, których zakażenie odbywa się w bardzo wczesnych stadiach rozwojowych. Na początku zainfekowane liście mają bladożółty lub bladozielony kolor, który później przechodzi w różne odcienie czerwonego. Intensywność objawów zależy od stopnia porażenia.

W trakcie wegetacji na liściach pojawia się delikatny, białoszary nalot. Blaszki liściowe stają się bardzo kruche, pozwijane i pofałdowane. Pod koniec VI porażone liście obumierają i przedwcześnie opadają, do czego przyczynia się często występująca w tym czasie długotrwała susza.

Znaczący ubytek liści może doprowadzić do pogorszenia kondycji drzewa, zahamowania jego wzrostu i obniżenia plonowania. Ponadto zwiększa ich podatność na przemarzanie, co przekłada się na przezimowanie drzewa.

2. Termin pojawiania się kędzierzawości liści brzoskwini

Do zakażeń kędzierzawością liści brzoskwini najczęściej dochodzi wczesną wiosną, w fazie nabrzmiewania pąków. Patogen zakaża liście, podczas gdy łuski pąków rozluźniają się.

3. Kędzierzawość liści brzoskwini – gatunki porażane przez chorobę

1. w sadzie: brzoskwinia, nektaryna

4. Warunki sprzyjające i rozwój kędzierzawości liści brzoskwini

Po obumarciu porażonych liści, z uwagi na brak młodych, podatnych na infekcję tkanek, zarodniki kiełkują w grzybnię. Następnie żyje ona aż do następnego sezonu na powierzchni pędów, łusek przyszłorocznych pąków i w spękaniach kory. W takiej formie otacza się grubą błoną, co czyni ją długotrwale odporną na mrozy oraz suszę.

Wiosną następnego roku komórki grzyba powodują zakażenie młodych rozwijających się liści niekiedy znajdujących się jeszcze w nabrzmiewających pąkach. Jest to jedyny moment podczas, którego grzyb dokonuje infekcji, nie ma więc zakażeń wtórnych. Procesowi temu sprzyja wysoka temperatura oraz częste opady. Choroba najszybciej rozwija się w temp 10-20^oC. Liście stają się przebarwione, zgrubiałe, pofałdowane, zniekształcone i kruche na skutek rozwijającej się grzybni w tkance miękiszowej.

Procesowi zakażania roślin kędzierzawością liści brzoskwini sprzyjają częste opady oraz wysoka temperatura.

W workach pod koniec V tworzą się zarodniki grzyba, które możemy zobaczyć w postaci matowego, szarego nalotu. Nie zakażają one jednak dojrzałych liści, tym samym w danym sezonie nie dokonują kolejnych infekcji, a brzoskwinie wypuszczają nowe, zdrowe liście. Jednakże zarodniki przytwierdzają się ponownie do powierzchni pędów, powodując w następnym roku nowy cykl rozwoju choroby.

Pod k. VI porażone liście zaczynają przedwcześnie opadać. Natomiast roślina próbując się ratować, ponownie wytwarza kolejne, zdrowe już liście. Jednak wczesne opadanie i ponowne wytwarzanie liści wydłuża wegetację, co znacząco osłabia drzewa, które stają się bardziej podatne na przemarzanie oraz inne choroby.

5. Kędzierzawość liści brzoskwini – zapobieganie chorobie

Niestety w zwalczaniu kędzierzawości liści brzoskwini nie istnieje możliwość zastosowania profilaktycznej ochrony roślin przed infekcją. Z drugiej zaś strony nie ma takiej potrzeby, ponieważ grzyb nie przenosi się z liścia na liść.

Jedynym zabiegiem, jaki możemy zastosować, aby zapobiec rozprzestrzenianiu się kędzierzawości jest wycinanie pędów z najsilniej porażonymi liśćmi.

6. Zwalczanie kędzierzawości liści brzoskwini

Już na wstępie warto zaznaczyć, że kędzierzawość liści brzoskwini bezwzględnie wymaga zwalczania, bowiem nieleczona prowadzi do śmierci drzew. Największym problemem w zwalczaniu choroby jest nieodpowiedni termin przeprowadzenia zabiegu. Wynika to z faktu, że tylko ochrona podjęta we właściwym momencie daje szanse wyniszczenia zimujących zarodników i zapobiega skutkom porażenia drzew. W związku z tym wszelkie zabiegi ochronne powinny być wykonane, zanim dojdzie do zakażenia pąków. Tak naprawdę wykonywanie jakichkolwiek oprysków wtedy, gdy zauważymy objawy choroby, całkowicie mija się z celem, ponieważ na ochronę jest już za późno. W danym roku nie zmniejszymy już skutków choroby, ale możemy działać na kolejne sezony.

Ochrona przed kędzierzawością liści brzoskwini będzie skuteczna tylko wtedy, gdy będzie przeprowadzona odpowiednim preparatem i we właściwym terminie.

Aktualnie do zwalczania choroby zalecane są wyłącznie preparaty miedziowe, które powinny być stosowane zgodnie z instrukcją dołączoną do opakowania.
Wiosenne opryski powinny być wykonywane pod koniec okresu spoczynku drzew, jeszcze przed nabrzmiewaniem pąków. Należy zdążyć zanim kiełkujące zarodniki zainfekują pierwsze, pojawiające się listki. Zwykle zabieg ochronny powinniśmy wykonać na przełomie II i III. W praktyce najczęściej jest to pierwszy wczesnowiosenny dzień, wtedy gdy temperatura będzie wyższa niż 6^oC.

Jednak na skutek zmian klimatu i coraz cieplejszych zim występuje nasilenie choroby, a tym samym celowe staje się wykonanie drugiego zabiegu z wykorzystaniem preparatu na bazie miedzi. Oprysk należy przeprowadzić w okresie jesiennym, tuż po opadnięciu liści.

Kędzierzawość liści brzoskwini zwalczamy tylko w okresie bezlistnym – wczesną wiosną, przed pękaniem pąków oraz jesienią, zaraz po opadnięciu liści. Zabiegi w innym terminie są nieskuteczne.

Preparaty naturalne

• oprysk wyciągiem z krwawnika lub pokrzywy – działają wspomagająco w zwalczaniu kędzierzawości liści brzoskwini
• oprysk wywarem ze skrzypu polnego – również działa wspomagająco w zwalczaniu choroby

Preparaty dostępne w sklepach ogrodniczych

• fungicydami zarejestrowanymi do ochrony brzoskwiń i nektaryn przed kędzierzawością liści są środki miedziowe

7. Zimowanie patogenu

Sprawca choroby, zarodniki grzyba wywołującego kędzierzawość liści brzoskwini zimują na powierzchni pąków, pędów i w spękaniach kory. Odporne są na niekorzystne warunki, ponieważ otacza je gruba błona. Na powierzchni pędów mogą przetrwać nawet dwa lata.